Kilka razy już wspominałam o tym, że nie przepadam za młodzieżówkami, ale jest jeden wyjątek. To, co pisze Anna Kańtoch. Jej seria o Ninie Pankowicz, która jest mieszanką fantastyki, horroru i kryminału to po prostu coś genialnego. Pierwsze dwa tomy zawiesiły poprzeczkę dla trzeciego bardzo wysoko (o czym możecie przeczytać tu i tu), więc trochę się obawiałam czy Tajemnica godziny trzynastej sprosta moim rozdmuchanym oczekiwaniom. Jeśli jesteście ciekawi, czy się udało, to zapraszam do czytania dalej.

Po świetnej pierwszej części serii o Ninie Pankowicz, którą recenzowałam tutaj, całkiem szybko sięgnęłam po drugi tom. I zawiesiłam mu poprzeczkę całkiem wysoko, chociaż nie da się ukryć, że trochę bałam się tzw. klątwy drugiego tomu. Na szczęście Anna Kańtoch mnie nie zawiodła i drugi tom serii o przygodach inteligentnej nastolatki okazał się równie dobry, jak pierwszy.

Fantastykę biorę w każdym wydaniu. Nawet tę młodzieżową, chociaż to już nie moja półka wiekowa. Nie zmienia to jednak faktu, że czasami sięgam po tego typu literaturę, żeby odpocząć od ciężkich tematów. Twórczość Anny Kańtoch znałam już wcześniej z jej książek o Domenicu Jordanie, ale jakoś do tej pory nie sięgnęłam po jej serię o Ninie Pankowicz i dzisiaj chciałam się z wami podzielić moimi wrażeniami po przeczytaniu pierwszego tomu, czyli Tajemnicy Diabelskiego Kręgu.