Ciemna gwiazda, biel popiołu - Amélie Wen Zhao
Przyznaję się, że gdy brałam do ręki pierwszy tom dylogii Pieśni Ostatniego Królestwa, byłam nastawiona dość sceptycznie. Fantastyki naczytałam się już dużo, wiekowo też nie bardzo pasuję do literatury Young Adult, więc rzadko która książka tego typu robi na mnie jakiekolwiek wrażenie. A tutaj, cholera, zakochałam się, a przy drugim tomie to uczucie się jeszcze pogłębiło.
.png "Ciemna gwiazda, biel popiołu - Amélie Wen Zhao")
Po bitwie o Szkołę Białych Sosen Xan Temurezen znika, związany z mocą Boga-Demona, Czarnego Żółwia, a Song Lian, wraz ze swoim Srebrzystym Smokiem rusza na poszukiwanie Pogromcy Bogów, by przywrócić Hinom pokój. Każde z nich wybiera swoją ścieżkę, ale cel jest jeden – pozbyć się z ojczyzny najeźdźców, Elantian, i odzyskać niepodległość. Nie wiedzą jeszcze, że Los splótł ich nici życia nierozerwalnie i że prędzej czy później ich drogi znowu się przetną.
Wybory są dla uprzywilejowanych, Lan. Sama powiedziałaś, że mieliśmy gówniany wybór, więc próbujemy kombinować, jak się da!
Amélie Wen Zhao świetnie prowadzi fabułę. Momenty pełne akcji i napięcia przeplatają się ze spokojnymi chwilami, dając bohaterom (i czytelnikowi) moment na złapanie oddechu. Do tego nieco liryczny styl autorki, która pięknie opisuje uczucia targające dwójką głównych bohaterów, Zenem i Lan, dopełnia treści powieści. Rzadko zdarza mi się czytać tak dobrze napisaną książkę, ale tutaj byłam pod ogromnym wrażeniem i całkowicie wsiąknęłam w treść.
Nadzieja nie zna litości.
Dylogia Pieśni Ostatniego Królestwa to historia o dwóch stronach jednego medalu. O yin i yang, dobru i złu, czyli siłach, które nawzajem się uzupełniają, a jedna bez drugiej nie może istnieć. Amélie Wen Zhao podkreśla ten dualizm nawet w wyglądzie głównych bohaterów – Zen, jako ten mroczny odpowiednik yin, ubrany jest cały czas na czarno, natomiast Lan, równoważna z yang, nosi białe pao. Oboje chcą osiągnąć ten sam cel – odzyskać swój kraj i doprowadzić do pokoju, nie tylko pokonując Elantian, ale też Bogów-Demonów. I Lan, i Zen pragną przerwać nieskończony cykl terroru, przemocy i zła, który opanował Hiny. To jest też opowieść o tym, jak pragnienie władzy i mocy niszczy nie tylko człowieka, ale całe narody, doprowadzając do ich upadku. O tym, że trzeba wiedzieć, kiedy należy przerwać to błędne koło. To też wzruszająca historia o miłości, z góry skazanej na porażkę, ale jednocześnie takiej, która potrafi uratować cały świat.
Nie da się prowadzić wojny bez rozlewu krwi [...]. I nie da się wywalczyć lepszego życia bez wojny.
Bohaterowie, chociaż młodzi, bo mający zaledwie osiemnaście lat, są stworzeni na bardzo logiczne i przekonujące postaci. Myślą, mają własne zdanie na każdy temat, a ich pobudki są umotywowane nie tylko przeszłością, ale też ich charakterami. Zen pragnie mocy nie tylko dlatego, że chciałby uratować swój kraj, ale też chce przywrócić blask swojemu klanowi Mansorian i oczyścić imię pradziada, który zginął, urządzając rzeź Hinom pod wpływem mocy Czarnego Żółwia. Lan nie chce władać siłą Boga-Demona – pragnie ich zniszczenia, bo to było celem jej nieżyjącej matki. Życiowym mottem dziewczyny jest ochrona słabszych od niej. I Lan trwale do tego dąży, chociaż wyrzuty sumienia, jakie nią targają, gdy staje przed wyborem mniejszego zła niemal odciągają ją od jej misji. I chociaż oboje musieli bardzo szybko dorosnąć w okupowanym kraju i pod ciężarem przeznaczenia, to wciąż są nastolatkami – przedrzeźniają się we dwójkę i z przyjaciółmi, czasami podejmują decyzje impulsywnie i potrafią się kłócić przez drobnostki. Szczerze im się kibicuje i zżywa się z nimi, na koniec żałując, że ta przygoda się kończy.
Może tak to już jest na tym świecie, że ci, którzy mają moc, pożerają tych, którzy są jej pozbawieni.
Ciemna Gwiazda, Biel Popiołu to opowieść, która wkrada się niepostrzeżenie do serca czytelnika. Postaci kradną serce i sympatię, a zakończenie, gorzko-słodkie, pozostawia w duszy wyrwę i smutek. Wygląda na to, że Amélie Wen Zhao zyskała w mojej osobie nową fankę, która teraz będzie polować na każdą książkę spod pióra autorki.
Wszystkie cytaty pochodzą z książki Ciemna gwiazda, biel popiołu Amélie Wen Zhao.
.jpg "Ciemna gwiazda, biel popiołu - Amélie Wen Zhao")
Recenzja powstała przy współpracy z wydawnictwem:
.png)
Komentarze
Prześlij komentarz